Aynalar olmasın lütfen...
çıplak bir odanın
feri sönmüş sabahında
dilimi jiletle kazımış türküler dökülüyor ağzımdan
bir dulda yok artık sığınabileceğim
öyle diyor eylül
galiba kurtulamayacağım bu defa
galiba...
dökülüyor yağmur
süzülerek rüzgarın eğlencesi bulutlardan
koyulaşıveriyor birden düştüğü yer
bir ince melodi salınıyor sokaklara
bir deli ritim
bir sızılı nefes
çocukluğumun
toplu "kortik" oyuncuları çıkmıştır şimdi sokağa
kurtulamayacağım bu defa
öyle söylüyor eylül
hem de bir damla olarak yaşamak varken
toprağa can vermek adına
düşüyor toprağa