Aldırma!
Sen ne anlarsın halimden?
Yokluğun kısılmış dudaklarıma dağlanmış
Su gibi akıp giderken avuçlarımdan
Ardından ne karalar bağladım
Nerden bileceksin sevgili?
Ben benden firar ettim sen gideli.

Aldırma!
Seni kayıp giden suskunluğuma yoldaş ettim
Bir damla göz yaşına herçeyi feda ederim
Sen ağlama!
Ben seni seveli kendimden çoktan vazgeçtim.

Aldırma!
Ben tılsımını kaybetmiş sevdaların sürgünüyüm
Yokluğun kolay değil bilirim
Ama ateşimle yanmayı, yağımda kavrulmayı,
Acılarımı sineme çekmesinide bilirim.

Aldırma!
Ayaklarımın yera bastığı kadar kırgın olsamda
Ağırlığımca taşıyabilirim bu mabedi
Bilirsin!
Her yürek taşıyamaz bu sevdayı
Ben taşırım! senide, yokluğunuda

Sen aldırma!
Yabancısı değilim İstanbulun
Geceleri bana benzer bu şehir
Bende sırdaşıyım sessizliğinin
Aldırma!
Yokluğun ateşten gömlek misali
Ve ben çoktan giyindim...